اين آيه بيان تشبيه دوم است كه اعمال شرّ آنها را از كفر و شرك و گناهان صغيره و كبيره به ظلمت‌هاى شديد متراكم تشبيه كرده است . معناى آيه : و يا آن‌كه عمل‌هاى آنها همانند ظلمت‌هاست دربارهء كسى كه در ميان دريا در ژرفاى آب و انبوه آن قرار گرفته و موجى آن را فرا گرفته و موج ديگرى بر آن فرو ريخته و بالاتر از موج‌ها ابرى روى دريا را پوشانيده ، تاريكىهايى است برخى بر روى برخى ، تاريكى موج اول و دوم و ابر روى آنها ، به گونه‌اى كه اگر اين شخص دست خود را درآورد و جلوى صورتش بگيرد نمىبيند . مراد اين است كه اين ظلمت‌هاى معنوى در دنيا آنها را فرا گرفته هر چند نمىفهمند ، و در آخرت نيز فرامىگيرد كه خواهند ديد . و كسى كه خدا براى او نورى در دل قرار نداده باشد هرگز نورى نخواهد داشت . أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَن فِى السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالطَّيْرُ صَافَّاتٍ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُ وَتَسْبِيحَهُ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ « 41 » وَللَّهِ مُلْكُ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ « 42 » أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُزْجِى سَحَاباً ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكَاماً فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ مِن جِبَالٍ فِيهَا مِن بَرَدٍ فَيُصِيبُ بِهِ مَن يَشَاءُ وَيَصْرِفُهُ عَن مَن يَشَاءُ يَكَادُ سَنَا بَرْقِهِ يَذْهَبُ بِالْأَبْصَارِ « 43 » يُقَلِّبُ اللَّهُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ إِنَّ فِى ذلِكَ لَعِبْرَةً لِأُوْلِى الْأَبْصَارِ « 44 » لغت و اعراب : طير جمع طائر : پرنده . صافّات حال است از طَير . قد علم يعنى اللَّه يا كلٌّ . صلاة : دعا ، خضوع . ازجاء : راندن شىء به رفق و آرامى . ركام : متراكم و روى هم انباشته . ودق : باران .